در نوشته های مربوط به بتن ، هرگاه که بحث آب مورد توجه قرار می گیرد معمولا" هر بار رابطه ای را به صورت جداگانه و منفرد در نظر می گیرند . متداول ترین این روابط ، رابطه بین نسبت آب به سیمان و مقاومت بتن می باشد . مثال دیگر مقدار آب و تاثیرآن بر کارائی بتن است . در کرانه علمی تر موضوع ، تحقیقات زیادی درباره رابطه بین واکنشهای هیدراتاسیون سیمان و حالات مختلف آب در محصول نهائی هیدراتاسیون ( آبی که به صورت شیمیائی ترکیب شده ، آبی که به صورت فیزیکی به سطح ذرات جذب شده ، و آبی که به اسم آب آزاد شناخته می شود ) صورت گرفته است .

اما باید توجه داشت که آب را نباید به صورت مایعی که صرفا" برای ساخت بتن بکار برده می شود . در نظر گرفت بلکه آب در سراسر عمر بتن ( خواه کیفیت مطلوب و یا مناسب داشته باشد ) دخالت دارد . معمولا" بتن در محیطی که قرار می گیرد به صورت دائم یا منقطع با آبی که به صورت مایع یا بخار می باشد در تماس است بیشتر تاثیرات وارد شده بر بتن در هنگام بهره برداری غیر از عوامل بارگذاری ناشی از آبی است که به صورت خالص یا حاوی املاح و مواد جامد می باشد . روابط متعددی بین آب و بتن وجود دارند که حتی بعضی از آنها چند جانبه می باشند ولی هرگز بحثی روشنگرانه درباره کلیه این روابط به صورت یکجا و در یک مقاله ارائه نشده است . معهذا این وضعیت پذیرفته شده است زیرا آب در مرحله اول و بتن در مرحله دوم موادی هستند که بیشتر از سایر مواد توسط انسان مورد استفاده قرار گرفته اند . در اینجا به صورت خلاصه رابطه بین آنها یا در واقع روابط متعدد بین بتن و آب مورد بررسی قرار می گیرد .